Otton Krenz

Otton Fryderyk Krenz (3 stycznia 1890 - 26 listopada 1962) był duchownym Kościoła ewangelicko-augsburskiego, publicystą i opiekunem młodzieży ewangelickiej. Urodził się w Zduńskiej Woli. W 1907 ukończył Polską Szkołę Handlową Kupiectwa Łódzkiego, a następnie studiował teologię ewangelicką na Uniwersytecie w Dorpacie. Pracował jako wikary w Łodzi, a później jako proboszcz w Gródźcu i Zagórkowie. Angażował się w organizację polskiego szkolnictwa, a w Nieszawie był prezesem Dozoru Szkolnego.

Od 1930 pełnił funkcję prefekta parafii Świętej Trójcy w Warszawie, gdzie wydawał czasopismo „Młody Ewangelik”. W 1939, po odmowie podpisania volkslisty, został osadzony w areszcie i przewieziony do obozu koncentracyjnego w Sachsenhausen; zwolniono go w 1940. W Warszawie organizował tajne nauczanie, a podczas powstania warszawskiego sprawował opiekę duszpasterską nad powstańcami. Po wojnie administrował parafiami w kilku miastach, następnie ponownie pracował w Warszawie, opiekując się młodzieżą i Szkółką Niedzielną. Był autorem materiałów religijnych i członkiem Naczelnej Rady Kościoła. W 1954 otrzymał Kościelny Krzyż Zasługi. Został pochowany na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie.

Na podstawie artykułu „Otton Fryderyk Krenz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.