Ludwik Gieryng

Ludwik Gieryng urodził się w 1867 roku w Zduńskiej Woli, a zmarł w 1923 roku w Wilnie. Był dyrygentem, kompozytorem, organistą i pedagogiem, związanym z muzyką kościelną. Kształcił się w grze na organach pod kierunkiem Jana Śliwińskiego w Warszawskim Instytucie Muzycznym.

Przez pewien czas dyrygował orkiestrami w wojsku rosyjskim. W latach osiemdziesiątych XIX wieku osiadł w Wilnie, gdzie pracował jako organista i dyrygent chórów kościelnych. Początkowo był związany z Kościołem podominikańskim, a następnie przez 37 lat pełnił funkcję organisty w Kościele św. Jana. Przez pewien czas kierował także muzyką i chórem teatru dramatycznego „Lutnia”. Uczył śpiewu w wileńskich szkołach średnich, między innymi w Gimnazjum im. Joachima Lelewela, oraz był pierwszym nauczycielem zespołu akademików wileńskich. W jego dorobku znalazły się marsze żałobne, śpiewy religijne i świeckie, w tym do słów utworów Adama Mickiewicza i Marii Konopnickiej, a także operetka „Słowiczek”.

Na podstawie artykułu „Ludwik Gieryng” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.