Leon Gecow

Leon Gecow, używający pseudonimów Paweł i Konrad, urodził się 14 stycznia 1911 roku w Zduńskiej Woli. Był lekarzem, działaczem komunistycznym i pułkownikiem Wojska Polskiego. W latach 1930-1936 studiował medycynę na uniwersytetach w Pradze i Zurychu. W 1931 roku wstąpił do KPZB, działał także w młodzieżowych organizacjach komunistycznych oraz w KPCz i Komunistycznej Partii Szwajcarii. Był więziony przez dwa miesiące w Wilnie. Od 1937 roku pracował jako lekarz-wolontariusz w szpitalu w Łodzi-Radogoszczy, a w latach 1938-1939 publikował artykuły polityczne i filozoficzne.

Po 1939 roku pracował w szpitalach i placówkach medycznych, a od czerwca 1941 roku służył jako lekarz-oficer Armii Czerwonej. W 1944 roku pełnił funkcje w służbie medycznej 1. Korpusu i 1. Armii, a następnie został komendantem Polowego Punktu Ewakuacyjnego 2. Armii. Po wojnie kierował komórkami służby zdrowia Wojska Polskiego i był dyrektorem Biura Wojskowego Ministerstwa Zdrowia. Aresztowany w 1949 roku w sprawie Noela i Hermana Fieldów, w kwietniu 1952 roku został skazany na 15 lat więzienia. Zmarł 30 kwietnia 1952 roku w Warszawie. Był odznaczony m.in. Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari i Orderem Krzyża Grunwaldu III klasy.

Na podstawie artykułu „Leon Gecow” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.